I have a dream

  • 2 min.
  • Column

Met de moves van een ninja en de timing van een streaker spring ik het podium op. Het is donderdag, de drukste dag van het Voorjaarscongres in het MECC. De overdracht van het voorzitterschap van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie gaat zo plaatsvinden. De rode stoelen van Auditorium I en II zijn tot de nok gevuld met collega’s. Ik hoor mijn eigen hartslag terwijl ik met kordate pas richting de dagvoorzitter beweeg.

‘Gun mij twee minuten’, zeg ik tegen haar. Iemand met gezag gebaart: laat haar maar even begaan. Ik pak de microfoon en het geroezemoes dooft.

‘Elnathan.’ Ik zoek zijn blik op de eerste rij. ‘Ik wil je mijn excuses aanbieden. Wat heb ik je onderschat toen je onze voorzitter werd. Ik schaam me voor wat ik dacht drie jaar geleden. &ellipsis;

Maak een gratis account aan en krijg toegang tot alle artikelen

Account aanmaken

Heeft u al een account?